weekendje 14 Pauliat, einde seizoen 2012 voor ons

  

Afgelopen donderdagavond 27 september, stapten we tien minuten over zeven in de auto om richting Treignat te rijden.
Het eerste stuk heb ik, Diana, gereden en na een aantal uur heeft Remi het stuur overgenomen.
Iets na twee uur in de nacht reden we ons geliefde Pauliat binnen. Zachtjes natuurlijk, zodat onze buurtjes niet wakker zouden worden.
We hebben ons bedje opgemaakt en hebben heerlijk tot half tien in de ochtend geslapen.
De zon was volop aanwezig, dus na een douche gezellig buiten zitten brunchen ....







Ons doel van dit weekend was, net als mensen met een caravan, de boel winterklaar te maken.
Dit hebben we dus ook gedaan. Het gras is gemaaid, bossage werd gekortwiekt, onkruidverdelger is gespoten, spullen zijn binnengezet en nog een aantal dingetjes.

Voor de rest hebben we gewoon een heerlijk relaxt weekend gehad.
Vrijdagmiddag zijn we naar Montluçon gereden voor een paar boodschapjes. 's Avonds waren we uitgenodigd om te komen eten bij vrienden van ons in een ander deel van de Allier. Toch wel zo'n drie kwartiertjes rijden. We werden verwelkomt met een heerlijk apéritiefje, champagne, en lekkere hapjes ... daarna hebben we genoten van een heerlijk diner, waar we volgens frans gebruik de hele avond over hebben gedaan.

Diep in de nacht zijn we teruggereden naar ons stulpje. We hadden bij onze vrienden in hun gastenhuisje kunnen logeren, maar besloten toch terug te rijden door de werkelijk zwarte nacht.

De zaterdag startte laat voor ons. Remi had toch bij het bakkertje nog lekkere broodjes gescoord en kwam zelfs met gebak terug en natuurlijk zijn dagelijkse krantje als we in Pauliat zijn.  De "la montagne". We hebben wederom weer lekker buiten kunnen eten en we zijn 's middags weer richting de stad gegaan.



Zaterdagavond waren we bij andere vrienden uitgenodigd om te eten, dus moest er nog een aardigheidje gekocht worden. Nou zijn wij zelf dol op de typisch franse macarons en in Montluçon zit een geweldig winkeltje, "Le Monde du Macaron". Hier dus een vrolijk doosje met macarons gekocht en nog even lekker door de winkelstraat lopen struinen. Nog 2 truitjes gescoord ook. Altijd leuk ;-).
Toen op naar de Creuse, waar zij wonen. Prachtig gebied ook. Volgende zomer gaan zij ons de omgeving laten zien. Zijn benieuwd. O ja, en ze zijn in de veronderstelling dat ze mij nog wijn kunnen leren drinken, hahaha. In dat geval, dat is dan wel weer heel aardig, kunnen we blijven slapen ;-) ...

Zondagochtend zijn we een apéritiefje bij Jean en zijn moeder gaan halen. Nadat er gevraagd werd of mijn knieën weer geheeld waren van de val van van de zomer, vertelde Jean direct dat hij weer een nieuwe "caleche" had aangeschaft via internet, voor vier personen dit keer, en een vriend van hem gaat hem helpen de gecrashte kar van van de zomer te repararen. Dus wellicht gaan we volgend seizoen toch weer genieten van de ritjes op de paardenkar, maar ik moet zeggen dat we wel wat huiverig zijn na ons avontuur van afgelopen zomer.
Nadat we onze wijn en siroop op hadden en ons weer gevraagd werd wanneer we komen om te blijven wonen, zijn we naar ons pas ontdekte bos gegaan niet ver bij ons huis vandaan. We hebben daar heerlijk gewandeld. We kwamen op een gegeven moment langs een huis ... werkelijk een droom zo leuk, en ook super gelegen. Mocht dit ooit te koop komen, hahaha, nee hoor, ons huis en terrein worden ook een droom uiteindelijk.

Na deze wandeling waren we nog niet klaar met genieten. We zijn toen naar de "pierres jaumâtres" gereden. We zijn naar het hoogste punt geklommen en hebben daar op één van de enorme stenen lekker een broodje gegeten.

Thuis zijn we nog even bij Camille, onze buurvrouw langsgegaan om even een praatje te maken. Een buurvrouw van verderop zat bij haar, dus ook even met haar gebabbeld.

Toen was het weer zover om in te pakken. We hebben nog even heerlijk voor het huis gezeten met een kop soep en stokbrood en om zes uur 's avonds stapten we in de auto voor de terugreis.
Die ging vlot en wederom rond twee uur in de nacht stapten we in ons bedje ....

Weer een seizoen afgesloten ... Ons volgende bezoek staat nog niet vast. Van de winter weer een soort van planning maken voor de werkzaamheden aan het huis en even kijken wanneer het uitkomt om te gaan.
We hebben weer genoten van dit jaar en weer lekker veel gedaan in en om het huis ....
We kunnen weer tevreden terugkijken op dit jaar.

Diana en Remi

Weekendje Pauliat, oktober 2011

Donderdagmiddag op het werk de aanhanger aangekoppeld, naar Barendrecht gereden, de tafel die we naar Frankrijk wilden brengen ingeladen en snel naar huis gegaan. Even gegeten, ingepakt en daar gingen we. Buiten onweerde en regende het behoorlijk. Dat zou een pittig ritje worden.
Dit bleek mee te vallen. Wel heeft de auto behoorlijk wat verbruikt. Niet gek met een soort van caravan erachter, maar gelukkig, de tafel staat erg leuk. We zijn er erg blij mee. Dus bedankt Ron en Corrie ... ;-).

Het was een kort bezoekje aan ons huisje, maar we hebben het weer heerlijk gehad. Ondanks dat we vrijdagochtend wakker werden van de herrie. De waterpomp bleef loeien. We slapen daar precies boven, dus nee, daar slaap je niet doorheen. Remi is een kijkje gaan nemen en "la cave" stond vol met water. Het bleek dat er ergens een lek zat, dus dat heeft Remi opgelost. Wel moesten we wachten tot er weer voldoende water in de put zou staan om te douchen, maar dat is allemaal goed gekomen.

Dat was het nog niet wat de pech betreft. De deur van datzelfde keldertje ging niet open. Nou was dit van de zomer ook al een keer, dus we konden erop wachten, maar de houten balk die boven de deur zit was nu zover gezakt dat Remi met geweld naar binnen moest. De balk was totaal verrot en kwam op de grond terecht, samen met wat loszittende stenen.
Daar we voorlopig niet meer in Pauliat zullen zijn hebben we voor de zekerheid een pas verkregen kennis uit de omgeving gebeld met ons verhaal. Zaterdag gingen ze met het gezin naar Montluçon, dus ze konden wel even bij ons langskomen om te kijken.
Volgens hem heeft het geen directe haast om e.e.a. te repareren, maar we hebben toch maar besloten hem te vragen de klus te klaren. Hij heeft een aannemersbedrijfje in de Creuse en we hebben gezien hoe hij werkt, dus dat gaat helemaal goed komen. Ondanks de drukte zal hij in november een gaatje vrijmaken voor ons. We zijn hier heel blij mee natuurlijk. Stel je voor dat je de volgende keer komt en de gevel is ingestort.

's Middags zijn we even bij Jean gestopt. Hebben even lekker bijgekletst. Erg leuk dat dat tegenwoordig aardig lukt dat kletsen ;-).Vrijdagavond zijn we naar Boussac gereden voor een pizzaatje. Toen we thuiskwamen heerlijk het houtkacheltje aangedaan en vroeg onder de wol gekropen. Het was behoorlijk herfstachtig inmiddels. Vorige week nog 28 graden, maarja, het is nu eenmaal oktober.

Zaterdagochtend heeft Remi lekker vers brood gehaald bij het bakkertje. Ik ben naderhand nog even naar het dorpswinkeltje gegaan voor soep, zodat we iets in huis hadden voor de visite.

We hebben voor het eerst gezien en gehoord dat de jacht geopend was. Naast en achter ons huis waren de jagers erg druk om met hun hondjes herten te schieten. Misschien ook wel konijnen of hazen, geen idee. Maar weet wel dat ze met een soort lok-fluiten het geluid van herten nabootsten.

Op een gegeven moment zagen we de jagers achter een heg zitten en aan de andere kant, waar de jagers niet waren, schoot een hert voorbij.
Deze jongen heeft het dus geredt.
Het is voor ons, als "stadse" lui, best een beetje moeilijk om een schot en gegil te horen enzo. Maar goed, we willen nu eenmaal op het platteland gaan wonen. Dus ja, dan hoort het erbij.

's Avonds was erg leuk. Toen we het dorpsplein naderden, zagen we dat er een trouwfeest gaande was bij de feestzaal in ons dorp. Op het dorpsplein stonden allemaal oldtimers. Helaas vergaten we al gapend naar dit moois foto's te nemen. Er reed nog wel een auto voor ons uit waar we toch nog maar even wat foto's van hebben genomen. Erg leuk om te zien al die mooie oude auto's.








We hebben toen we net ons huis gekocht hadden een boek gelezen van Heleen en Rolf Oosterveld. Leven op het franse platteland. Van de zomer reden we ergens en zagen we een bordje langs de weg. Hé, dat is toch van dat boek. En ja hoor, dat was zo, alleen zaten ze toen vol voor het diner.


Nu dus gereserveerd en we hebben werkelijk heerlijk gegeten. Heleen kan heel erg goed koken. Het kon ons zelfs niet bommen dat er kerstmuziek opstond, hahaha.Toen de rest van de gasten weg waren nog lekker zitten kletsen met ze. Heel leuk hun verhalen te horen. We gaan zeker vaker langs. Heleen is als het goed is vandaag begonnen met het schrijven van het vervolg op het boek. Ben benieuwd. Ook heeft ze een kookboek geschreven, die gaan we ook maar eens aanschaffen.

Zondagochtend moesten we helaas weer vroeg op om terug naar Nederland te gaan. Het was kort, maar we hebben er wel van genoten !!!

weekendje in september

Donderdagmiddag 23 september 16.30 uur … yes, vlug naar huis, aanhanger laden, hapje eten, huis netjes achterlaten en zo snel mogelijk gaan …. 21.00 uur ….daar gaan we dan …. Remi achter het stuur, af en toe een blikje Monster, iets te snacken, een paar korte stops om even de ogen te sluiten en ik heel lui op de achterbank …. 06.00 uur 24 september … we zijn er … wat ziet alles er mooi en rustgevend uit als we uitstappen …. alleen even het beddengoed pakken en nog even heerlijk slapen.


Rond 9 uur zijn we opgestaan. Heerlijk weer om terug te zijn. Zonnetje schijnt en de “schade” in de tuin kan opgenomen worden.

Het grasveldje voor ons huis heeft nog wat verzorging nodig voor het echt een mooi gazonnetje is, maar het valt niet tegen. Het ziet er redelijk netjes uit. De plantjes die we neergezet hebben in de vakantie doen het ook wel goed. We konden alleen de vijgenplant niet meer terugvinden. Heel vreemd. Ook het jonge eikenboompje was niet meer waar we hem hadden verwacht. We hebben werkelijk geen idee hoe dit kan.

Het gras naast het huis was redelijk hoog, maar Jean vroeg of Maya erop mocht staan. Nou, prima. Beetje mest eroverheen kan ook geen kwaad denken we.

Remi is naar de Marie gegaan om navraag te doen over onze aanvraag om dakramen te plaatsen. Dat was een leuke ontmoeting en naar het schijnt is alles goedgekeurd. Dus we kunnen beginnen met licht in de duisternis te creëren.

We hadden vanuit Nederland een rendez-vous gemaakt met een aannemer om een offerte te maken voor de aanleg van een septic-tank. Helaas, we werden gebeld dat hij het te druk had en niet kon komen. Na een praatje met de buurman een ander telefoonnummer gekregen van een copain van hem die ook in septic-tanks doet. Deze man adviseerde ons naar de Marie te gaan en daar te vragen of ze iemand langs konden sturen van een officiële instantie om te bekijken hoe en waar de septic aangelegd moet worden. Dus Remi weer naar de Marie van Treignat.

Ook dit loopt nu. Zodra we een rapport hebben met de eisen kunnen we de copain van Jean bellen voor een rendez-vous en dan komt hij een devis maken voor ons. We zijn natuurlijk heel erg benieuwd wat het moet gaan kosten.

Hopelijk kunnen we in het voorjaar de werkzaamheden uit laten voeren en kunnen we kort daarna afscheid nemen van ons cabrio-toilet achter in de tuin.

Bij ons vorige bezoek hebben we een offerte laten maken voor l’eau courant, stromend water, dat viel mee, maar moet wel even wachten. De septic-tank is prioriteit. Voorlopig halen we ons water uit onze waterput op het terrein. Ook als we eenmaal aangesloten zijn op het waternet blijven we dit voor verschillende zaken gebruiken, maar zo af en toe de kraan opendraaien geeft toch wel wat luxe.

Voor de rest heel de vrijdag met mijn billen omhoog gestaan om onkruid te verwijderen en heerlijk in het zonnetje af en toe van een kopje thee genoten met wat lekkers erbij.

De zaterdag was wat minder qua weer. We moesten naar de brico in Montluçon, dus ach … het is tenslotte al eind september, iedere dag met een zonnetje is een cadeautje en dit was een dag zonder cadeautje. Het kan niet iedere dag feest zijn.

Bij de brico 2 dakraampjes gekocht die in de auto pasten, maar toen we daar waren lag er een mooie trap op ons te wachten voor een leuk prijsje. Terug naar ons huisje gereden, raampjes uitgeladen, aanhanger aangekoppeld en weer terug. We kunnen dus vooruit de volgende klusvakantie. Vanuit Nederland hebben we ook een deur meegenomen, dus het gaat helemaal goedkomen met ons achterhuisje. Zodra het achterhuisje bewoonbaar is verhuizen we daar voorlopig heen, zodat we ons toekomstige woonhuis kunnen gaan creëren.

Remi had al verschillende keren met Jean gesproken en zijn moeder vroeg verschillende keren of hij mij wilde meenemen. Dus wij op zaterdagmiddag rond borreltijd eerst naar Camille gegaan, onze overbuurvrouw. We werden even hartelijk ontvangen als altijd. Er werd thee gezet, siroop op tafel gezet en heerlijke boterkoekjes. Ondanks dat we elkaar niet altijd helemaal begrijpen door de taalbarrière, was het toch weer gezellig. Ze was net klaar met appeltjes schillen en de geur van appel hing in de keuken. Ze was appelmoes aan het maken.

We hadden met boodschappen doen een vaasje met roosjes meegenomen. Weer iemand blij gemaakt. We werden hartelijk bedankt met een paar flinke klapzoenen en een knuffel.

Nadat we afscheid hadden genomen van Camille, op naar Jean en zijn moeder.

Heerlijk mensje is Janine, bijna 90 jaar en woont samen met Jean, haar zoon van over de 60 jaar. Ook hier werden de blommen leuk ontvangen. Met Jean en Janine kunnen we op een of andere manier beter communiceren. Lijkt wel of zij minder dialect spreken ofzo. Geen idee waar het aan ligt. Hier kwam chips op tafel en ik moest samen met Janine aan de Muscaatwijn die ergens verborgen bleek te staan. Heerlijk zitten kletsen hier totdat het tijd was om te gaan eten.

Toen ik met het eten bezig was werd er op de deur geklopt. Camille kwam met een portie vers gemaakte nog warme appelmoes aan. Dit zijn erg leuke dingen. Vrijdag was Jean al met een zak perziken langsgekomen. Zo leuk allemaal.

De volgende morgen moesten we helaas alweer terug naar Nederland. Erg jammer. Maar goed. We hebben weer een hoop spullen kunnen brengen. Van alles gekocht, en de volgende keer kunnen we direct aan de slag.

We zijn ook weer begonnen met onze franse lessen … komt helemaal goed met ons.

Het was weer fijn om even thuis te zijn ….

Weekend 22-10 t/m 24-10-2009, herfst

We zijn weer even "thuis" geweest. Het was kort, maar toch fijn alles weer even te zien.
Donderdagnacht hebben we de rit van 's Gravendeel naar Treignat voor de zoveelste keer gemaakt. In zeven en een half uur deze keer, wat heel snel is.

Vrijdag hadden we een afspraak bij de Chambre de Métiers in Moulins. We zijn bij een bijeenkomst over een eigen bedrijfje opstarten geweest. Dit ging natuurlijk allemaal in het frans, waardoor we nu wel in grote lijnen begrijpen wat er allemaal bij komt kijken, maar in detail is toch erg lastig. We worden binnenkort gebeld voor een rendez-vous met iemand, zodat we het allemaal wat rustiger kunnen doorlopen vanwege het taalprobleem.

Nadat we met rode wangetjes uit Moulins vertrokken kwamen we een bordje tegen langs de weg met "L'Hirondelles en Table d'Hote ..... nou hebben we een aantal jaren geleden van Jeroen en Rinda een boekje geleend, "Leven op het franse platteland", geschreven door een Nederlandse die het roer omgooide en samen met manlief in de Auvergne ging wonen. Heerlijk boek was het. We zijn natuurlijk even gaan kijken of dit die mensen betrof, en ja hoor ... Jammergenoeg hadden ze die avond al 21 gasten te eten, maar we gaan volgende keer zeker een bezoekje brengen aan hun table d'hote.


Zaterdagavond hebben we een bezoekje gebracht aan onze vrienden Jeroen en Rinda. Heerlijk zitten tafelen en bijkletsen met hun.

Zondag moesten we helaas alweer op huis aan, maar al met al toch wel weer lekker weekendje zo.

Herfst in Pauliat ... 2008

Vrijdagnacht zijn we samen naar ons huisje gereden. Om half 5 kwamen we aan en hebben ons dekbed en wat andere spulletjes mee naar binnen genomen om nog even te kunnen slapen.
Buiten was het nattig en koud, maar tot onze verrassing was het binnen zeer aangenaam. Dit waarschijnlijk door de dikke muren. Buiten koud, binnen warm, buiten warm, binnen koel.

Zaterdagochtend toen we wakker werden piepte er een heerlijk veelbelovend zonnetje naar binnen. Even de boel bekeken en gelukkig was alles nog zoals we het achterlieten. Viel niet tegen dus.
We hebben de fiets gepakt en gingen op weg naar het bakkertje. Onderweg gestopt bij Felicia, Sjoerd, Anne en Noah. We hadden nog een cadeautje voor de kinderen. Anne is aankomende week jarig en Noah is al jarig geweest.
Voor Sjoerd en Felicia hadden we wat tulpenbollen meegenomen.
We hebben van Anne en Noah nog een pot appelgelei gekocht. In het bakhuisje hebben zij een winkeltje gemaakt. Het is echt te schattig allemaal.
Na een kopje thee, een broodje en een rondleiding zijn we op pad gegaan richting Cérilly. We moesten een bankpasje ophalen. Toen waren we toch al in de buurt van Jeroen en Rinda en hebben deze ook een bezoekje gebracht. Ook hadden we wat Sinterklaas-lekkers meegenomen voor ze. Dit hebben ze niet in Frankrijk.
Bij Jeroen en Rinda hebben we even heerlijk gedoucht en in het zonnetje gezeten onder het genot van een wijntje, stokbrood en kaasjes. Het was heel gezellig. Met kleur op onze wangen van het zonnetje gingen we aan het eind van de middag weer richting huis. Er moest nog een kast van de aanhanger afgehaald worden die we hebben gekregen.
Na dit geregeld te hebben nog even een wandeling in "onze" achtertuin (omliggende bocages). Voor onze buurtjes hadden we ook nog tulpenbollen meegenomen, dus even bij Jean en zijn moeder Jeanine langs. Glaasje witte wijn met siroop erbij en even bijgekletst. Oma vond het wel jammer dat les enfants er niet bij waren kon je merken.
Na Jean nog even langs Henry, de overbuurman van Jean. Voor Camille, die visite had, hebben we de bloembollen bij Jean achtergelaten.

Na onze wandeling moest er gegeten worden. We zijn naar Boussac gereden, maar tot onze verbazing was HET restaurant gewoon dicht. Helaas. Dus toen toch nog maar richting Montlucon gereden. Het was al aardig laat toen we een Pakistaans/Indiaas restaurant inliepen. Ongeveer kwart voor 9. Bleek helemaal niet zo laat te zijn in Frankrijk, na ons kwamen er nog velen.

Zondagochtend nog even wat planten gekortwiekt in de hoop dat ze in het voorjaar weer mooi zullen bloeien.
Helaas moesten we zondag ook alweer terug naar Nederland. Remi had geen dagen meer en de kinders hadden ook allerlei verplichtingen.
Het was kort, maar we hebben toch o zo genoten. Het wordt steeds moeilijker weer terug te moeten. Het is er zó fijn.

Nu kijken we weer uit naar oud en nieuw. Dat zal waarschijnlijk de eerstvolgende keer worden dat we gaan .....