Zomervakantie 2012 ...

Zomer in "ons" Pauliat ....

Net terug van drie volle weken vakantie in Pauliat blikken we zoals gewoonlijk weer even terug.
We hebben een heerlijke vakantie gehad.

Op vrijdagavond 6 juli vertrokken we met 2 auto's richting france. Roy en Naomi zijn met ons meegegaan. Omdat zij halverwege de vakantie ook nog met haar ouders verder trokken naar een andere bestemming was het noodzakelijk met 2 auto's te reizen. Wat natuurlijk erg leuk is als je net je rijbewijs en een eigen auto hebt.
Het ging allemaal prima en we kwamen 's nachts aan in Pauliat. Nadat we heerlijk hadden geslapen kon de vakantie starten.
De eerste dagen hadden we prima weer ... 's Woensdags kregen we visite uit Pays-Bas. Karel (triathlongroepje van Remi) en zijn vrouw komen "langs" had de broer van Remi gesms't. Hartstikke leuk, maar als iemand om 20.00 uur 's avonds "langskomt" zeiden we tegen elkaar, zouden ze dan na een bak koffie direct weer verder reizen naar Spanje? We zien wel, misschien hebben ze slaapspullen bij zich, een tent hebben wij nog wel dachten we. Karel bleek met vrouw "en" kinderen te zijn (Ron dacht samen?) en had er inderdaad op gerekend te kunnen logeren bij ons. Helaas hebben we een 3-persoonstent en geen luchtbedden, dus tja. Ron had gelijk toen hij tegen Karel zei dat ze konden logeren, maar helaas, dan hadden we dit even voor moeten kunnen bereiden, hahaha. Maar goed, gelukkig hebben we "het meer" heel dicht bij ons huis en daar hebben we een slaapplek kunnen regelen voor die nacht.
De volgende ochtend hebben ze bij ons ontbeten en zijn ze verder getrokken.

Het leek wel een camping, er werd druk gevoetbald in onze tuin. Roy, Naomi, Valentin (buurjongen) en de 2 zoons van Karel en Ester. Gezellig druk.


















Roy en Naomi hebben zich wat klusjes toegeeigend toen ze bij ons waren. Het "cabriotoilet" is voorgoed verleden tijd, en ons grind is afgebakend, zodat het niet verloren gaat. Een echt terras is ontstaan hierdoor.









Het was heel leuk om te zien dat Roy en Valentin na 3 jaar elkaar niet gezien te hebben zo goed met elkaar omgingen. Er is heel wat afgedobbeld 's avonds, gevoetbald en met pijl en boog geschoten. Ook werden er ritjes met de auto gemaakt, muziek werd gedraaid, er is hardgelopen en we zijn op de paardenkar geweest. Heel leuk ook om te horen hoe ze communiceren, frans en engels afgewisseld, Roy leert Valentin nederlandse woorden en Valentin leert Roy de franse woorden.

Toen Roy en Naomi er waren zijn we naar Aubusson geweest, het middeleeuws feest in Montluçon dat 1 x in de 2 jaar wordt gehouden, we zijn verschillende keren uiteten geweest in Montluçon en ook bij ons "eigen" meertje in Herculat. Toen het weer even wat minder was zijn we wezen bowlen. Het bowlen was leuk, alleen speelde mijn blessure toen even op, dat was jammer. Hierdoor zijn we niet meer wezen kanoën en het paardrijden wat op het programma stond hebben ze samen gedaan. Erg jammer, ik hoop dat dit volgende keer wel lukt.
In Sidialles, een halfuurtje bij ons vandaan, hebben we een dagje doorgebracht toen de temperatuur juist weer doorsloeg naar heel warm.

Op donderdag zijn we lekker op de weekmarkt in Boussac wezen struinen en hebben we iets gedronken (en gesnoept) in de "Jardin du Thé" in Boussac. Hier komen we graag. Leuk concept ook. Als je binnenkomt, in het schuurgedeelte, of garage ofzo, dan kom je eerst in het brocantegedeelte. Loop je door naar achteren, dan kom je in de tuin waar je heerlijk kunt zitten. De eigenaren zijn engels en dat merk je, de thee en de koek is heerlijk. Ook altijd even een gezellig praatje met de man des huizes, altijd leuk en meestal kom je weer iets te weten over dingen in de omgeving.

Op vrijdagavond, de 13e, was er vuurwerk in Huriel, een dorp dichtbij. Eerst zijn we nog even in de feestzaal geweest, waar de fanfare stevig zijn best deed. Het vuurwerk en vooral de achtergrond van de Toque was erg leuk. Zaterdag de 14e juillet, nationale feestdag in Frankrijk, zijn we naar Montluçon gereden voor het vuurwerk. Roy en Naomi waren naar het huurhuisje van Naomi's ouders gegaan, hebben daar gegeten en zijn toen samen met hun ook naar Montluçon gereden, waarvandaan ze dan weer met ons meegingen. Het vuurwerk was waanzinnig mooi hier. Een aanrader.
De honden waren erbij, maar helaas vonden die het toch TE. Naomi's moeder is toen in de auto gaan zitten met ze.
Na afloop hebben we nog even iets gedronken op een terrasje. Gezellig allemaal.



Na anderhalve week, op woensdag, kwamen Naomi's ouders bij ons bbq'en en hebben we nog even met pijl en boog geschoten. Ze hadden 3 heerlijk verse geitenkaasje meegenomen van de buurvrouw waar zij logeerden. Heel leuk altijd. Na het eten zijn Roy en Naomi toen met hun meegegaan om de vakantie voort te zetten met hun.
Helaas was Valentin net te laat om nog even gedag te zeggen, maar ze houden contact hebben ze afgesproken.

Toen waren we nog met zijn 2-en. Even wennen aan de rust, maar ook fijn. We hebben in die anderhalve week een paar brocantes afgelopen, zijn wezen winkelen in Clermont Ferrand, zijn naar een abdij geweest, Noirlac, hebben aan het meertje gelegen, gezwommen, lekker gegeten, we zijn naar een muziekfestival geweest, hebben geklust, zijn op visite geweest bij Camille en haar zoon, zijn vrouw en Valentin, hebben bij Jean geborreld, en hij bij ons, zijn op de kar geweest met Camille en ook een keer met Henry, nee, verveelt hebben we ons niet.

De laatste woensdag van onze vakantie vroeg Jean, zoals zo vaak, of we die avond een petit tour wilden doen. Natuurlijk wilden wij dat wel. Het liefste paard dat ik ken, Maya, werd opgetuigd met het nieuwe tuig en de mooie nieuwe aanwinst, de calèche, ging erachter. Dit keer gingen we met zijn viertjes, Jean, Valentin en wij. Het was die avond ervoor erg druk geweest op de kar en hij vond dit heerlijk zo even met zijn vieren. Al pratend gingen we op pad. Maya ging al snel in een drafje, maar na 100 meter ging het drafje over in een galopje ... Leuk, even vaart maken, maar dat bleek niet zo leuk te worden. Maya ging over in rengalop en de paniek werd duidelijk, "bride", "bride", werd er geroepen. Wij hadden met onze franse lessen geen les gehad over paarden, dus wisten niet zo snel wat dat betekende. Doordat ik merkte dat Jean geen controle meer had, maakte ik ervan dat het bit of teugel moest betekenen en dat laatste was dus zo.

In werkelijk een 'te' hoog tempo raasden we het bospad af, met volle vaart de kruising over en de kar hevig op en neer gaand en heen en weer gaand hielden we ons zo goed mogelijk vast.

Halverwege het pad sprong Valentin van de kar af. Ik wilde dit ook, want het was inmiddels duidelijk dat er geen contact met Maya meer was. We gingen echter zo hard, dat dat niet zomaar lukte, zeker niet als je ook nog over rugleuningen moet klimmen, maar dat we eraf moesten was duidelijk. We zouden zo de verharde weg bereiken waar auto's kunnen rijden en met de vaart die we hadden had dat een ernstig verhaal kunnen worden als we op een auto waren geklapt.

Al zittend onder de bok, bedacht ik me dat hij af zou moeten remmen om de bocht te nemen als we bij de kruising zouden komen. Dit gebeurde inderdaad ietwat, maar we gingen nog steeds in een heel vlotte draf de bocht om. Op het moment dat Maya weer ging aanzetten om weer terug naar galop te gaan ben ik achter van de kar gesprongen. Resultaat was dat ik van een kar die behoorlijk tempo had op stilstaand asfalt knalde. Mijn hoofd raakte met een knoertharde klap het asfalt en knieën, armen en voet waren ook niet zonder schade. Maar goed. Ik was eraf.

Ik ben toen met Valentin achter de kar aangerend en halverwege de weg zagen we Jean die ook van de kar was gesprongen.

Remi was nu de enige nog die uit alle macht probeerde Maya te bedaren. Wat niet lukte, maar Remi begreep niet dat er geen contact was met Maya, het bit was uit haar mond gevallen en we waren dus echt stuurloos.

Toen Maya het volgende bospad op ging gaf Remi het ook op en is ook gesprongen.

Bij de boerderij waar hij toen stond, stond de vrouw des huizes met water en een auto met open deuren te wachten op ons. We moesten instappen en zo zijn we op zoek gegaan naar Maya en kar. Redelijk dicht bij huis hoorden we gegil vanuit het dorpje, dus wisten we dat ze daar was. Ze was de route zelf gelopen en inmiddels thuis.

Camille (oma van Valentin) en Jeanine (moeder van Jean) waren totaal in paniek. Ze dachten dat we alle vier dood zouden zijn. Ik heb de rest van de avond dus ook met 2 vrouwtjes in mijn armen gestaan die totaal de kluts kwijt waren. Ze hebben ook niet kunnen slapen door alles. Het is ook niet niets als je een op hol geslagen paard met wagen aan hoort en ziet komen zonder mensen.

Vlak bij de wei van Maya is de kar gecrasht en stond Maya hevig trillend in een hoekje. Heel sneu allemaal.

We zijn heel blij dat we er allemaal goed vanaf zijn gekomen en dat er geen ongelukken zijn gebeurd, want dan had Jean aansprakelijk geweest natuurlijk.

We zijn ook heel blij dat we bij toeval maar met zijn 4-en waren. De avond ervoor zaten er veel kleine kinderen op de kar en Camille (toch al bijna 80), een wat oudere dame uit het dorp en Henry (ook man op leeftijd) hebben ook een ritje gemaakt een paar dagen ervoor. Als het één van die avonden was gebeurd was het waarschijnlijk toch minder goed afgelopen. Maar gelukkig was dit niet het geval.
Zo sneu ook voor Jean, z'n mooie spullen helemaal in puin.
Hij was zo trots.

Jeroen en Rinda (vrienden vanuit Nederland die alweer zo'n 5.1/2 jaar in france wonen) zijn nog gezellig langsgeweest. Even lekker bijgekletst en even geluncht samen bij het meer.

Helaas hebben we geen tijd meer gevonden om andere vrienden van ons te bezoeken of te ontvangen, maar dat komt een volgende vakantie wel goed denken we.

Terugkijkend op deze mooie drie weken gaan we de agenda's er binnenkort weer bijleggen om de volgende vakantie te plannen .....

À bientôt,

Diana en Remi

Alweer een geslaagde vakantie in het beloofde land .... zomervakantie 2011

Vrijdag 22 juli 2011 ... ik een vrije (inpak)dag, Remi nog een dagje werken en dan voor ruim 3 weken naar Pauliat, waar ons huisje op ons wacht. De reis ging vlot, zoals bijna altijd het geval is. Midden in de nacht kwamen we aan en hebben onze bedjes direct opgezocht. Rond 9.30 uur zijn we opgestaan en hebben we de boel even nagelopen. Alles in orde en de vakantie kon beginnen.

Zaterdag hebben we niet al te veel gedaan. Beetje boodschappen in huis halen en de rit een beetje verwerken. Blijft toch een aardige zit iedere keer weer. Mica onze kat heeft zich onderweg goed gedragen en is al snel op zoek naar muizen zodra ze buiten is.

Zondag 24 juli is er een brocante in Bétête hadden we ergens gezien. Op de navigatie Bétête ingevoerd en op pad. Heerlijk die brocantes (Mandy en Remi vinden het iets minder). Nadat we bij de voetbalvereniging verkeerd zaten en een rondje door het dorp hadden gedaan zagen we verscholen een bordje brocante staan met een pijl. Oke, die kant moet het uut. Zouden we wel goed zitten? Het is best een smal weggetje, zitten we nog wel in Bétête??? .... Ah, ja, daar, daar moet het zijn ... ga maar ... en ja, in the middle of niks is er ineens een heel leuk stekkie met een molen, een leuk watertje en een restaurant waar een brocante gehouden wordt. Ik heb niet gekocht, maar Remi vond wel iets. Iets technisch. Helemaal blij dat hij voor weinig geld iets moois gevonden had. Toch wel leuk die brocantes ;-).
Op de terugweg zijn we in leyrat (dorpje iets verders dan ons dorp) gestopt voor een wedstrijd met paardenkarretjes. Dit was niet al te spannend, er moesten allerlei opdrachten uitgevoerd worden, maar de categorie die bezig was was net begonnen met oefenen denken we.
Na het eten werden we uitgenodigd door Jean voor een ritje op de kar. Heerlijk om door "onze achtertuin" te banjeren op de paardenkar. Geslaagd dagje.

Maandag 25 juli hebben we een rondje tuin gedaan. Jean en Valentin hebben een echt plattelandshek gemaakt naar ons weiland. Dat hoeft helemaal niet duur te zijn zegt Jean. Ben je gek, gewoon wat paaltjes, prikkeldraad en krammetjes et voila.

Bramenstruiken uitdunnen, bomen bevrijden van de bramentakken, onkruid weghalen, er is zat te doen. Achter ons huis was ik begonnen aan een stukje bebossing waar niet meer doorheen te komen was, ik stond met zaag, schaar en nog meer te klungelen, totdat Jean en Valentin gingen helpen. Er werd een tractor van stal gehaald met allerlei hulpmiddelen. Binnen korte tijd was er een stukje bos weg en hadden we er een aardig stuk tuin bij. Alleen moest gedurende de vakantie alles nog wel even kleingemaakt worden en natuurlijk moesten we dat ook zien te verbranden. Een deel hebben we bij het huis op onze vuurplaats gedaan en een ander deel op de hoop van de gemeente een stukje verderop.

Dinsdag 26 juli zijn we op pad gegaan om grind te bestellen en een boiler. De rest van de dag hebben we achter, waar het grind moest komen vrij gemaakt en voorbereid.
Woensdag werd het grind al gebracht en konden we aan het harken om e.e.a. te verdelen. Hard gewerkt, maar zijn nu wel een terras rijker en hopelijk hebben we minder onkruid als we weer terug komen.





Donderdag is marktdag in Boussac. Heerlijk om daar rond te struinen. Niets gekocht deze keer. Nee, niet waar, we hebben kniepertjes gekocht bij een Nederlander. Hahaha. Jaja, ze zitten overal die hollanders. Heerlijke koekjes zijn het trouwens, schijnt uit Groningen te komen.
's Avonds was het wachten op de visite. Mijn moeder was 's ochtends vroeg al vertrokken. Na een lang rit (13 uur????), kwam ze dan eindelijk aan. Heel moe, maar heel erg opgelucht dat ze er was. Hebben lekker Nasi gegeten en Remi, Mandy en Robin zijn meegegaan op de paardenkar. Ik ben natuurlijk achtergebleven bij mijn moeder.

Na een rustige start op vrijdag zijn we naar Clermont Ferrand gereden. Tenminste, niet voor iedereen een rustige start. Remi heeft de trap afgemaakt in het "achterhuisje". Heel fijn, nu hoeven we niet meer naar boven via een gammel trapje met draaiende treden. Heerlijk geshopt en lekker gegeten 's avonds. Dit was een gezellig dagje.

De volgende dag, zaterdag, ben ik met mijn moeder naar Nonière gereden voor een brocante. Dit was helaas niet veel. Behoorlijk eind gereden voor niets eigenlijk, maarja, dat weet je dus nooit van tevoren.
Mandy had zich toegelegd op de steentjes te gaan verven die onder onze dakrand zitten. Van oorsprong was er een patroon van witte steentjes. Het is heel mooi geworden.

Zondag is er altijd een behoorlijke markt in Montluçon. Remi en mijn moeder wilden wel mee. Mijn moeder had "het" sjaaltje gevonden in een winkeltje langs de markt. Zitten we naderhand op een terrasje iets te drinken, ziet Remi ineens dat er een gat in zat. Helaas, sjaaltje moest terug. De rest van haar vakantie hebben we naar sjaaltjes lopen zoeken die een beetje hetzelfde waren en uiteindelijk is er toch nog een mee naar huis gegaan.
Zondagmiddag hebben we de boel ingepakt en zijn we naar het meer in Sidialles gereden. Bolderkar, opblaastoestanden, koelbox, soort tentje, alles was mee ....

Maandag 1 augustus alweer. 's Ochtends met Mandy naar het meer wezen lopen. het was bloedheet en je komt aardig wat holletjes tegen, dus was best zwaar. Remi was met Valentin (kleinzoon van onze buurvrouw) wezen lopen. Erg leuk.
's Middags nogmaals naar "ons eigen" meer gegaan. Etang d'Herculat. Het is hier ook prima vertoeven. Jammer dat er nog geen nieuwe eigenaar in het restaurantje zit, maar dat zal best weer komen. Er stond wel iets waar je ijsjes e.d. kon kopen.

Dinsdag 2 augustus om 07.00 uur, stonden Remi en Robin al in Montluçon bij de Brico. Tussen 7.00 uur en 09.00 uur hadden we een vrachtautootje gehuurd om de aangeschafte boiler naar ons huis te rijden. Na heel lang wachten tot ze alle spullen hadden gevonden en nog wat papierwerk, reden ze ongeveer kwart voor 9 richting 14 Pauliat. Het ding was loodzwaar om van het vrachtwagentje af te halen, maar het zal wel heel fijn zijn als hij eenmaal in gebruik is. Hij werkt op zonneenergie, dus heel mooi systeem.
's Avonds hadden we visite van mensen die een stukje verderop wonen in de Creuse. Zij waren met zijn 5-en, dus de bbq maar van stal gehaald.
Was heel gezellig, hoop dat het zo leuk blijft gaan. Altijd leuk om contact te hebben met mensen. Moeten zometeen weer hele nieuwe vriendengroep opbouwen, maar dat zal ongetwijfeld net zo gaan als hier. Hoop ook dat er fransen tussen zullen zitten.
Later op de avond begon het te onweren. Prachtig zo achter de heuvels. Het ging eigenlijk, zoals zo vaak, een soort van voorbij. Hebben nog wel wat gehad boven ons hoofd, maar niet veel.

De volgende dag was er wel wat regen. Hebben toen besloten om naar Domérat te rijden voor de Troc. Dit is een brocante die binnen is. Hier heb ik een kaaskastje gekocht. Heel lelijk ding, maar vond hem toch leuk. Heb hem geschuurd en in de lak gezet. Die krijgt een mooi plaatsje in onze keuken als we die eenmaal hebben.

Donderdag zijn we naar Souvigny gereden. Hier was weer een middeleeuws feest. We gaan hier al verschillende jaren naartoe.

Vrijdag met Mandy en ma wezen shoppen in Montluçon. Bleek dat ik mijn moeder hier nog nooit mee naartoe had genomen ..??? Het was uitverkoop, dus altijd lekker om door de winkels te struinen. Hele mooie schoenen gekocht dit keer.

Zaterdag 6 augustus nog een shopmiddag. Met Mandy en ma naar Gueret gereden, want ook daar was ze nog niet geweest. Ondanks dat het een hele mooie dag was qua weer, kregen we 1 superbui op ons hoofd. Op een rare manier was dit toch heel leuk.

Zondag is mijn moeder weer naar huis gereden. Dit keer de juiste route gereden en binnen veel kortere tijd thuisgekomen. Onderweg bij een tolpoortje wel haar bankpasje kwijt (ingeslikt?), maar gelukkig op tijd kunnen blokkeren.
Ik heb heel deze dag zo'n beetje besteed aan het verven van deuren en ramen. Zodat ze de winter weer door kunnen. 's Middags ben ik met Mandy nog wel naar Clugnat gereden, zodat ze daar zou kunnen paardrijden, maar helaas, er zat een bord aan het hek dat ze zondag gesloten waren. Toevallig was er nog een brocante in Clugnat, dus die maar even meegepakt ;-).

En toen was het maandag 8 augustus, jarig, 42 jaar alweer geworden. Heel veel sms'jes gekregen (en bij thuiskomst gezien dat ik ook veel hyvesberichtjes had en facebookberichtjes).
We zijn naar het Chateau van Culan geweest. Wat erg leuk was en daarna zijn we bij de Pierres Jaumatres wat wezen eten en drinken.
Dit is erg opgeknapt. Er is een nieuwe eigenaar en dat kun je direct zien.

Dinsdags kregen we visite van een stel (Annelies en Michel) die we op een cursus in Nederland hebben leren kennen. Zij zitten een stukje bij ons vandaan, maar het is net aan te rijden. Dit was heel gezellig allemaal. Binnenkort zien we elkaar weer in Nederland.
Toen we een rondje door de tuin liepen zag ik ineens iets bewegen bij de hut van Roy. Een poesje ... wacht, nog een, en nog een ... vijf dus in totaal.
Ze zijn uiteindelijk met ons meegegaan naar Nederland. We wilden deze keer (kunnen dit niet iedere keer gaan doen natuurlijk) niet dat ze verdronken zouden worden of neergeschoten zouden worden met de jacht. Het is de eerste keer dat wij een nestje meemaakten, dus tja.
's Avonds zijn we nog met Image en Suzette op pad geweest. Was erg gezellig.

Woensdag, nog een poging om te gaan paardrijden in Clugnat. Helaas, nu hing er een bordje dat ze tot 2 september gesloten zouden blijven. We zijn toen naar Boussac gereden en zouden bij de theetuin wachten tot de vvv weer open zou gaan om te vragen of er nog ergens iets zat om te rijden. We hebben bij de theetuin wat gedronken en een overheerlijke brownie gegeten. Nadat we in het frans hadden besteld en daarna nederlands tegen elkaar begonnen te praten, draaide de ober zich om en vroeg: zijn jullie nederlands? ... Hahaha, dit was dus een engelsman, die 12 jaar in nederland had gewerkt, een nederlandse vrouw had en nu al ongeveer 13 jaar in frankrijk woonde en af en toe daar werkte omdat hij dat leuk vind. Deze man wist wel waar we heen konden om te gaan paardrijden.
Hij heeft gebeld voor ons en het kon direct.
Nou, wij hebben het gevonden hoor. Het is super. Uiteindelijk heeft Mandy 2 uur in de bak dressuur gereden en de volgende dag is ze een buitenrit wezen maken in Western-stijl. Zaterdag voor ons vertrek zijn Remi en ik ook een buitenrit wezen maken.
We vonden het super. Als we zover zijn dat we in Pauliat kunnen gaan wonen willen we ook op les hier. Een nieuwe hobby is geboren ;-).
's Avonds vroeg Jean weer of we nog zin hadden in een ritje met Maya. Natuurlijk hadden wij dat.

De vakantie ging ineens heel snel. Donderdagavond zijn we naar de pizzeria in Boussac geweest. Was lekker en gezellig. Het was best druk. We wilden eigenlijk bij ons in het dorp naar het Thaise restaurantje, maar heel toevallig waren die een dagje dicht.

Vrijdag, nadat Mandy een buitenrit was wezen maken met de man van de paarden, zijn we naar de Auchan gereden. We hadden om 17.00 uur met onze buurtjes afgesproken bij Jean thuis om met zijn alleen taart te eten. Beneden in de zomerkeuken van Jean stonden tafels aan elkaar, gedekt met mooie plastic kleden (zoals je overal ziet). We hebben er een soort taartpicnic van gemaakt. Dit was heel gezellig. Op deze manier kon Jeanine er ook bij zijn. Het is een beetje te veel aan het worden voor haar om een stukje te lopen, maar ze kan nog wel de hoge trap af voor haar huis. Henri, Camille, Valentin, Jean, Jeanine en wij ... was leuk, gaan we wel vaker doen denk ik. Ik heb Henri beloofd dat als ik een oven heb, ik zelf iets zal bakken, hahaha. Toen we naar huis gingen kregen we eieren van Henri, vers van de pers, en kwarteleitjes.

Zaterdag moesten we de terugreis voorbereiden. Om 11.30 uur zijn we nog op de borrel gevraagd bij Jean en Jeanine, om 18 uur hadden we nog een afspraak om een buitenrit te maken. Toen zijn we naar bed gegaan en vroeg opgestaan de volgende ochtend.
Camille en Valentin hadden we al eerder gedag gezegd. Zij hadden zaterdags een bruiloft en daarna moet je wel even uitslapen natuurlijk. Jean, Jeanine en Henri en zijn vrouw Micheline hebben nog wel even kort gedag gezegd. Dit moest echt kort, want we zaten met 6 katten in de auto, dus wilden snel gaan rijden.
De rit ging goed. De 5 kittens in de reismand van Mica en Mica op schoot.
Op dit moment zitten de kittens bij een vriendin van ons, Thea, te wachten op baasjes. Ze zijn te leuk en lief gewoon.

Nog geen idee wanneer we weer kunnen gaan, maar kijken weer terug op een fijne vakantie. Het gaat wel moeilijker worden om weer terug naar Nederland te gaan, maar er komt vanzelf een moment dat dat niet meer hoeft. Tot die tijd genieten we maar gewoon van onze vakanties en maken we ons huisje steeds meer het onze .....

À la prochaine ....

Meer foto's?  Zie vakantiekiekjes ....

Zomervakantie2010@14 Pauliat

Weer terug in Nederland is het weer tijd om onze blog bij te werken. Dit keer zijn we ruim 2 weken bij ons huisje geweest.

Zaterdag 24 juli kwamen we aan bij ons huis en wisten werkelijk niet wat we zagen. De voordeur was niet te bereiken door het hoge onkruid. Dit hebben we nog nooit zo erg meegemaakt.

Nou goed. Je moet toch naar binnen, dus direct begonnen met de strijd tegen dit spul.

De volgende dagen stonden ook in het teken van paden maken e.d.

Gelukkig was de tuin naast het huis wel al door Jean gemaaid. Ook Sjoerd, onze nederlandse buur, kwam ons een aantal dagen later een handje helpen met zijn grasmaaier. Doordat wij zagen dat ook zo'n kleine grasmaaier goed zijn werk doet, hebben we er ook maar een aangeschaft.

Zondag 25 juli zijn we heerlijk samen even naar de markt in Montluçon geweest. Hebben hier verse spulletjes gekocht om 's avonds te eten en hebben even lekker op een terrasje gezeten. Genieten. Vakantie was begonnen.

Op de terugweg reden we langs een bordje "Brocante". Ook daar maar even een rondje gelopen. Alleen een stukje tuingereedschap gekocht, maar was wel even leuk.

De eerste dagen zijn we steeds met Jean en Valentin op pad geweest met de paarden. Soms op de platte kar met Maya ervoor en soms iemand op de rug van Image en Suzette en de ander ernaast lopen. Wat erg leuk is, is dat Suzette, de dochter van Image nog steeds na 4 jaar bij haar moeder drinkt na afloop. Geweldig om te zien. Het is echt moeder en dochter. Tijdens een ritje werd Suzette een beetje paniekerig en dan is er echt contact tussen de twee.

Woensdag de 28e moesten we naar Poitiers. Mandy en Robin kwamen met het vliegtuig vanuit Spanje naar ons toe. Dit was een behoorlijke rit. 's Middags nog een tent wezen kopen bij de Decathlon. Mijn moeder heeft die cadeau gedaan omdat zij dan in ons "achterhuisje" kon slapen.

Donderdag de 29e kwam mijn moeder aan nadat zij de hele rit in haar eentje had afgelegd. Zij had zich hier erg zenuwachtig over gemaakt, maar het was meegevallen. We zullen maar zeggen dat ze erg blij is met haar Truus in de auto.

We hebben vlak bij ons nieuwe buren gekregen. Heel leuk. Het zijn fransen vanuit Montluçon. Een redelijk jong stel. Om te vieren dat ze het huis officieel hadden en omdat hij jarig was geweest waren we uitgenodigd bij hen. Het was een leuk feestje met erg vrije mensen zullen we maar zeggen, maar denken wel dat het gaat klikken.

Zaterdag de 31e juli zijn we een dagje naar Sidailles gegaan met elkaar. Hier is een heerlijk meer.

Op 5 minuten van ons huis hebben we er ook een, maar deze gaan we heen als we echt een dagje weg willen. Volgens mijn moeders zeggen vind ze het meer bij ons huis net zo fijn, maar je hebt het gevoel een dagje weg te zijn als je iets verder moet rijden. We hebben het over een halfuurtje, dus valt ook wel mee.

Dinsdagavond kwam de familie de Jongh aan. Helaas moesten de tenten in het donker opgezet worden, dus hebben de jongens in een tentje van ons geslapen die we op proef hadden opgezet. Dit tentje was niet meer lekdicht, dus gelukkig dat het niet ging regenen. De volgende dag eigen tentje voor de zekerheid maar neergezet.

Wat heel gezellig is, is dat de familie de Jongh, Nicolien, Jaap, Rens en Robbert de hond bij zich hadden. Dit is een Dalmatiër, en dit is een super leuke hond. Juma.

We hadden woensdag een mini-pelle gehuurd om e.e.a. op het terrein te doen en waren erg blij met Jaap zijn kunsten met dit apparaat. Je zou denken, leuk voor die man, vakantie en dan werken, maar hij was helemaal in zijn element, en de jongens ook. Erg leuk dat ze zoveel weten van grasmaaiers en graafmachines. Hoe weet je dat allemaal vraag je dan. Het antwoord: dat is bij lego ook zo.

Hadden we nu maar vaker met lego gespeeld :-)

Woensdagavond kwamen de ouders van Robin en zijn zus bij ons aan. Vanuit Spanje maakten zij een tussenstop bij ons. Zij hebben bij het meer een trekkershut gehuurd. Het was nog een hele toer om zo'n huisje te boeken, maar gelukkig heeft Mandy frans in haar pakket gehad, dus dat kwam goed.

Donderdag zijn we met familie de Jongh en André, Marion en Renate naar Souvigny gereden. Het was een echte marktdag, want 's ochtends zijn we ook nog naar de plaatselijke markt geweest in Boussac. Souvigny is ieder jaar een feest. Het hele dorp is dan in Middeleeuwse stijl. Werkelijk bijna iedereen is dan verkleed. We zijn nog van plan een keer in middeleeuwse kleding te gaan en het besloten diner dan mee te beleven.

Waarschijnlijk als we definitief gaan maar.

Vrijdagmiddag kwamen Piet en Thea aan. Met hun erbij zijn we naar Vichy gegaan op zaterdag. Heerlijk dagje shoppen en terrasjes pakken was dit. Vichy is erg leuk vinden wij. Een hoop geschiedenis en de bronnen van Vichy zijn een bezoekje waard. Het water is werkelijk niet te drinken, maar wel heel interessant.



's Avonds zijn we met het hele gezelschap op de kar gegaan, altijd leuk en gezellig. Zelfs Juma ging in het midden op de kar mee. Geen probleem. Maya is net een groot knuffeldier. Zo ontzettend lief. Als we aankomen komt ze altijd aanrennen om ons te begroeten. Heerlijk zo'n dier.



Zondags ging de familie de Jongh weer verder. Zij moesten nog naar een broer van Jaap. Eerst hebben we nog een stukje gebak op omdat het mijn verjaardag was natuurlijk.
's Middags zijn Annelies en Michel met de kinders ook nog even geweest. We hebben hen leren kennen op een frankrijk cursus in Nederland en dat klikte leuk. We zijn ook bij hun huis wezen kijken. Heel leuk en gezellig allemaal, alleen is de afstand wat groter dan we dachten. Maar goed, kunnen volgende keer natuurlijk zorgen dat we bij elkaar kunnen logeren, dan maakt het de reis wat draaglijker.

Maandag zijn Piet en Thea weer terug naar Nederland gegaan. Die dag zijn we nog wezen klimmen, we, daarmee bedoel ik dan, Remi, Mandy en Robin. Mijn moeder en ik moesten foto's maken.

Wijzelf zijn dinsdag vertrokken. Op de valreep hadden we nog een afspraak met iemand van de EDF om te kijken of we stroom konden krijgen. En wat wil het geval? JA, we hebben stroom ....... dus met een tevreden gevoel terug naar Nederland gereden, maar of we uitgerust zijn?????

Tot de volgende keer ......

Zomervakantie in Treignat, 14 Pauliat

Weer thuis na een heerlijke vakantie van 4 weken. Na een vlotte reis reden we 's ochtends Treignat in. Heerlijk zoals er gewoon niets verandert. Wat wel verandert was was ons dak natuurlijk. De spanning steeg toen we Pauliat doorreden ... langs Jean, langs Camille en daar zagen we ons huis met nieuwe dak. Wat een grote sprong vooruit zeg, prachtig. Het huis heeft nog steeds zijn charme. Er was wat angst dat het lieflijke verdwenen zou zijn met een nieuw dak, maar dat was dus niet zo.
De vakantie was erg warm. We hebben verschillende dagen gehad dat de thermometer in de schaduw zo'n 35 graden aangaf, dus laat staan in de zon. Op die dagen was het erg lastig om te klussen. Toch zijn we erin geslaagd verschillende dingen te doen. Zo heeft Remi de goten aan het nieuwe dak gemaakt, hebben we een nieuwe voordeur, is er veel geschilderd, veel in de tuin gewerkt, gevoegd aan de buitenmuur en hebben we er weer wat lichtpunten bij.

Ook deze vakantie hebben we verschillende mensen op visite gehad. Nel en Jan, Anita en Luc, Lisa en haar vader Roel en Annelies en Vincent. Erg gezellig allemaal.
Roy had deze vakantie zijn vriendin Laura meegenomen. Zij hebben zich prima vermaakt en hebben ook de hut een flinke opknapbeurt gegeven. Er is stevig getimmerd, gezaagd en geverfd. Het resultaat is prachtig.
Mandy is na anderhalve week mee teruggereden met vriendin Lisa.

Wat hebben we deze vakantie allemaal ondernomen?.
Natuurlijk zijn we bij "ons" meer (5 minuten met auto) wezen zwemmen en zonnen, we hebben nog een avondje vuurwerk gehad ook bij het meer. We hebben ook nog een nieuw meer gevonden (voor ons nieuw dan). Het is een halfuurtje rijden vanaf ons huis. Prachtig is het daar.
Het ligt niet in ons eigen departement de Allier (03). Het meer ligt in de Cher. Dat is wel grappig bij ons. Ons huis ligt zo dat je binnen korte tijd in de Cher (18), de Creuse (23) en de Indre (36) bent.

Mandy, Roy en Laura zijn wezen paardrijden bij Ecurie de Bellefaye. Wat erg leuk is, is dat ze zonder begeleiding op pad mogen. Heerlijk die vrijheid natuurlijk. Roy en Laura zijn nog een tweede keer geweest, maar toen gingen de paarden er wel vandoor. Zij hebben een erg spannende rit beleefd.
Naast ons huis staat bijna altijd hetzelfde paard. Maya is een flink werkpaard met een super lief karakter. Ze begroet ons bij iedere stap die we buiten zetten en als we weggeweest zijn komt ze van achter uit de wei aan galopperen. Geweldig.
's Avonds mogen we regelmatig met haar mee op de kar. We maken dan een "petite tour" of een "grande tour". Jean, haar baas, vermaakt zich prima zo met ons.
Ook zijn we een keer met moeder Image en dochter Suzette wezen wandelen. Mandy en Laura hebben toen op hun rug gezeten.
Onze ezel Whisky, ook wel Pedro genoemd door Remi, stond er ook weer. Heerlijk beest. Je weet niet wat je hoort als hij begint te balken. Echt grappig.

Met Lisa erbij zijn we naar het Parcours Aventure bij les Pierres Jaumâtres, Toulx St Croix geweest. Dit is een touwenparcours hoog in de bomen. Een kwartiertje rijden is dit bij ons vandaan en het ligt in de Creuse. Vooraf hebben we een heerlijke pic nic-mand leeggemaakt.

In de omgeving zijn met regelmaat markten te vinden. Dit varieert van brocantes met oude spulletjes tot gewone markten met allerlei. Heerlijk natuurlijk om die markten af te struinen.
Dit hebben we ook regelmatig gedaan natuurlijk.

Ongeveer anderhalf uur rijden en dan ben je bij de Sioule. Een rivier waar je kunt kanoën. Op de enige regendag die we hebben gehad hadden we gepland om met Roy en Laura te gaan kanoën. Na een bui voorbij te hebben laten gaan zijn we in onze boten gestapt en hebben het erop gewaagd. Ongeveer halverwege brak er weer een bui los. Remi en ik zijn omgeslagen en vooral ik (Diana) heb daarbij schade opgelopen. Erg spannend allemaal hoor. Roy heeft ons "gered". Hij heeft onze boot opgevangen en is daarin gestapt om ons op te halen. Met zijn drieën toen naar Laura gevaren en daar weer overgestapt. Helemaal nat en koud aangekomen konden we gelukkig wel douchen daar. Daarna lekker droge kleren aan en een hapje eten. Al met al een heerlijke dag. Moe en voldaan zijn we allemaal vroeg naar bed gegaan.

In de vakantie was ik ook jarig. Veertig jaar ben ik inmiddels. Voor mijn verjaardag waren Anita en Luc en mijn moeder en Jan dus gekomen. De vrijdag voorafgaand zijn we naar Souvigny gegaan. Daar is het ieder jaar een week feest. Een middeleeuws feest. Geweldig vinden we dit. We hebben ons daar prima geamuseerd met een paarden/roofvogelshow, kraampjes met oude ambachten, optredens, lekker eten en nog veel meer. Volgend jaar willen we proberen zelf ook in middeleeuwse kleding te gaan om het feest intenser mee te maken.

In Toulx St Croix staat een uitkijktoren. Hier zijn we ook naartoe geweest. Je kijkt vanuit deze toren uit over 7 departementen. Erg leuk was dit. Ook het dorpje zelf, waar maar weinig mensen wonen, is de moeite waard. We hebben hier nog een bezoekje gebracht aan een heel oud kerkje.

In Evaux les Bains zijn we een avondje geweest. Er was toen feest. In de feesttent traden twee bands op. Beetje Dixie-achtig. Erg gezellig was dit. Ik heb nog een dansje gemaakt met een frans dametje. Lachen was dit.

In Gueret hebben we nog een middagje gewinkeld en hebben we een pizzeria opgezocht.

Op een vrijdagavond zijn we nog in Néris les Bains geweest, dit ligt in de buurt van Montluçon en is redelijk chique. Er trad een bekende franse zangeres op. Michelle Torr. De locatie is echt super leuk. Het is in de buitenlucht in een parkje, een soort arena.

Zoals u misschien opmaakt uit bovenstaande hebben wij ons prima vermaakt deze vakantie. We hebben wat problemen met de foto's, maar ze komen eraan.

Zomervakantie 2008

Eindelijk was het zover. Zomervakantie. Zaterdag 12 juli kwamen we aan bij ons huis. Het gras en onkruid tot onder onze oksels en een beetje halfom weer. Niet al te vrolijk dus. Na het uitpakken is Remi aan het maaien gegaan om de deuren iets beter begaanbaar te maken en kwam Jean, onze buurman, met grof geschut aan om de tuin te maaien. Toen schoot het op. Het ging allemaal best snel. Zwembad opzetten, tentjes voor visite opzetten, aggregaat plekje geven voor de electriciteit, pompje in de put hangen. Kleedjes op tafel, bloemetje neerzetten, bedden opmaken. Er zit snel leven in zullen we maar zeggen.

We hebben in die 4 weken ook niet stil gezeten qua verbouwen e.d. We hebben grind laten bezorgen voor een terras en wat paadjes. Deze ook aangelegd. Offerte voor dak rond proberen te krijgen, wat de laatste dag is gelukt. Voegen uithakken en opnieuw voegen. Nieuw raam erin. Dakje repareren. In de tuin van alles doen. Vuurplaats gemaakt bij het terras. Hout laten bezorgen en gestapeld voor de open haard. Best veel dus. Het ziet er ook echt al anders uit nu. Veel verzorgder.

Tussen al dit werken door hebben we heerlijk genoten en echt wel vakantie gehad. Even wat dingen wat we gedaan hebben op een rijtje:
- vuurwerk bij "ons meer", etang d'Herculat
- dansen in restaurantje bij dit meer
- zwemmen in het meer
- wandelen
- hardlopen
- Grand et Petit Tour met Maya voor de hooikar, waar we dan op mogen
- paardrijden in Bellefaye
- winkelen in Montlucon
- Tour de France gekeken in Montlucon (aankomst) en in Cerilly (tijdrit)
- klimmen bij de Pierres de Jaumâtres
- avonturenparcours bij de Pierres de Jaumâtres
- markt in Boussac
- paardenkeuring op aanraden van Jean, onze buurman
- concours paarden
- brocante
- zwemmen in eigen badje
- kampvuur 's avonds
- veel bbq'en
- kasteel in Boussac bekijken
- kennis maken met burgemeester
en nog wel meer.

Nu weer wachten tot oktober, de herfstvakantie. Zal lang duren, maar dan is het ook wel weer genieten.

We hebben ook nog wel wat visite gehad.
Ron (broer Remi) is langsgeweest met Leen en Marius. Dit zijn redelijke Tour fanaten, dus uitgelezen kans.
Was erg gezellig. Leen was op de motor gekomen en had van Ron instructies om bij de bakker linksaf te gaan. Klopt ook wel, mits je niet uit een andere richting komt. Leen kwam dus niet bij ons uit. Heeft toen bij een huis gevraagd naar die nederlanders en de mevrouw wist niet wie hij moest hebben. Zij heeft toen de burgemeester gebeld en die wist dat er Hollandais in Pauliat wonen. Ze kwamen dus bij Felicia en Sjoerd uit en die hebben Leen de weg gewezen naar ons.
Met Marius hebben we ook heerlijk gelachen. Leuke verhalen heeft die man. Over "natuur"campings e.d.

Daniëlla, Milan en Sven en Bjarne zijn 1 nachtje bij ons geweest. De hooikar met het paard ervoor was erg leuk voor de jongens. Bjarne viel zowat in slaap van het gehobbel, maar Sven was goed wakker. Onderweg bij een buurboer hebben Roy en Valentin (kleinzoon buurvrouw Camille) nog zonnebloemen voor me geplukt. Sven en Bjarne wilde er ook een meenmen, maar dat ging niet.
Vooral het stil zijn voor de hertjes was erg spannend voor Sven. Hij had Roy zijn camouflagepet opgedaan en Roy had hem een takje van een varen gegeven om zich achter te verschuilen, maar helaas, geen hertjes gezien die keer.
De volgende ochtend na het ontbijt zijn ze naar de Ardeche gereden waar hun vakantie verder ging.

Die middag kwamen Lisa, haar ouders Lia en Roel en haar zus Sacha aan. Die waren al twee weken op vakantie geweest in het Massif du Sancy, een paar uur bij ons vandaan. Ze zouden 1 nachtje komen, maar het zijn er 3 geworden. Het was ook heel gezellig. Lia heeft zich heel erg ingezet met stenen sjouwen om bloemperkjes te maken en ook Roel heeft geholpen waar hij kon. Mandy en Lisa sliepen samen in de tent. Haar ouders hadden een hutje gehuurd bij de camping. Dit was goed bevallen.

Die maandag kwamen Steven, ouders Jaap en Nicolien, Laura, Robbert en Rens. Die waren eerst op bezoek geweest bij de broer van Jaap die in Frankrijk woont. Zij zijn vrijdagochtend vertrokken, zijn ook langer gebleven dan gepland.
Ook dit was erg gezellig allemaal. Dinsdag zijn we bij de Pierres de Jaumâtres het avonturenparcours gaan doen. Nicolien en ik niet, we moesten op de hond passen :-)
Woensdag zijn Mandy, Laura en Nicolien gaan paardrijden en 's middags zijn we bij het dichtsbijzijnde buitenzwembad wezen kijken in Soumans. Het was niet groot, maar wel netjes enzo. Roy had geen zin die dag.
Donderdag ben ik met Mandy, Laura, Roy en Mandy naar Montlucon gegaan om te shoppen. Mandy had pech, die is niet echt geslaagd, maar Laura hebben we aangekleed voor een bruiloft. Die was goed geslaagd. De jongens hebben samen rondgelopen.
's Avonds hadden ze als verrassing een taart omdat ik vrijdag jarig was.
Helaas hebben we nog een flinke onweersbui gehad tijdens hun verblijf. Binnen no-time zat midden in de nacht het huis vol. Onweer, flitsen e.d. schijnt niet leuk te zijn in een tentje.

Ik hoop dat iedereen het goed naar zijn zin heeft gehad bij ons. Wij vonden het erg leuk allemaal.

We hebben deze vakantie ook kennis gemaakt met onze burgemeester. Dit was erg leuk.
Eerst hadden we een afspraak gemaakt via de secretaresse, die heel aardig was, maar toen we daar kwamen werden er veel excuses gemaakt, maar hij kwam in ieder geval niet.
De keer erna ging het beter. Na ongeveer 5 minuutjes wachten in de hal van de Mairie kwam de burgemeester aanwandelen over het dorpsplein. De burgemeester is een markante man die al wat op leeftijd is.
We hadden ons voorbereid op een gesprek van zo'n 5 minuutjes de eerste keer. Dit was ons door meerdere mensen gezegd namelijk. Maar goed, al babbelend ging er zomaar 3 kwartier voorbij. Er werd over van alles gesproken, van wat we in Nederland doen, tot aan of we de weg goed vonden naar ons huis, het schoolsysteem in Frankrijk, Remi's werk en ga zo maar door. Na 3 kwartier, toen we dachten dat het gesprek ten einde zou lopen, werden we uitgenodigd voor koffie. Wij dachten gewoon in het gemeentehuis, maar nee, zijn vrouw werd gebeld dat we eraan zouden komen.
De burgemeester woont recht tegenover het gemeentehuis en we staken dus het plein over en mevrouw de burgemeester stond ons op te wachten. Het was heel gezellig allemaal. We kregen nog een bus mee tegen de Frelongs (grote wespen) en er werd ons op het hart gedrukt dat we altijd bij hem aan konden kloppen. We kregen een erg welkom gevoel. Erg leuk.
Een paar dagen later stond de burgemeester ook nog bij ons huis om aan Remi te vragen of hij wilde tolken. Er waren Nederlanders in het dorp die geen woord frans spraken. Erg leuk allemaal. Voor Remi zeker, omdat hij na 1 cursus bij Alliance Francaise, toch in staat bleek te tolken. Heel grappig.

Nu weer even werken en dan in de herfst weer eens kijken.